ഈ ബ്ലോഗ് തിരയൂ

2018 ജൂലൈ 4, ബുധനാഴ്‌ച

നാഗം പാട്ട് എന്ന അനുഷ്ഠാന നൃത്തം



നാഗം പാട്ട് എന്ന അനുഷ്ഠാന നൃത്തം

ഒരു പരമ്പരാഗത കലാ രൂപമാണ് നാഗംപാട്ട് അഥവാ സർപ്പം തുള്ളൽ എന്ന അനുഷ്ഠാന നൃത്തം. പുള്ളുവർ എന്ന സമുദായക്കാരാണ് പുരാതന തറവാടുകളിലെ സർപ്പക്കാവുകളിൽ നാഗംപാട്ട് നടത്തിവരുന്നത്. നാഗാരാധന നടത്തി ജീവിച്ചു കൊള്ളാൻ ബ്രഹ്മാവ് വരം കൊടുത്ത സമുദായക്കാരാണ് പുള്ളുവർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. നാഗങ്ങളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുവാൻ വേണ്ടിയാണ് ഈ കലാരൂപം നാഗക്ഷേത്രങ്ങളിലും സർപ്പക്കാവുകളിലും, വീട്ടുമുറ്റത്തും നടത്താറുള്ളത്. പുള്ളോർക്കുടം, വീണ, ഇലത്താളം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് പുള്ളുവർ നാഗസ്തുതികൾ പാടുന്നത്. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ 41 ദിവസം വരെ നീണ്ടുനിന്നിരുന്ന ഈ കലാരൂപം ഇന്ന് 9 ദിവസത്തിനപ്പുറം പോകാറില്ല.
മണിപ്പന്തലിൽ വെച്ചാണ് നാഗപ്പാട്ട് നടത്തുന്നത്. കുരുത്തോല കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഈ മണിപ്പന്തലിനു നടുവിലായി സർപ്പത്തിന്റെ കളമെഴുതിയാണ് ഈ കലാരൂപം നടത്തിവരുന്നത്. മണിപ്പന്തൽ ഭംഗി വരുത്തിയശേഷം കുരുത്തോലയും 4 ഭാഗത്തായി തൂക്കുവിളക്കും മറ്റു വിളക്കുകളും വെച്ചാണ് കളം വരക്കാൻ ആരംഭിക്കുക. നാഗങ്ങളുടെ രൂപമാണ് കളത്തിൽ വരയ്ക്കാറുള്ളത്. മണിപ്പന്തലിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണപ്പൊടി ഉപയോഗിച്ചാണ് കളമെഴുത്ത് ആരംഭിക്കുന്നത്. അരിപ്പൊടി, മഞ്ഞൾ പൊടി, മഞ്ഞളും ചുണ്ണാമ്പും ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ചുവപ്പ് പൊടി, ഉമി കരിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ഉമിക്കരി, മഞ്ചാടി ഇലകൾ ഉണക്കി പൊടിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന പച്ചപ്പൊടി എന്നീ പഞ്ചവർണ്ണപ്പൊടിയാണ് കളമെഴുത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നാഗങ്ങളെയും ദേവികളെയും വരക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ മുഴുവനാക്കിയെ നിറുത്താൻ പാടുകയുള്ളൂ എന്നാണ് വിശ്വാസം. വരച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മുകളിൽ ചവിട്ടാൻ പാടില്ല. ചിരട്ടയാണ് കളമെഴുത്തിനുള്ള ഉപകരണം. വരക്കുന്നതിന്റെ രീതി അനുസരിച്ച് ചിരട്ടയ്ക്കടിയിൽ തുളകളിട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
പുള്ളുവ ദമ്പതികളുടെ പാട്ടിനും വാദ്യോപകരണ സംഗീതത്തിനുമൊത്ത് പുള്ളുവപ്പിണിയാൾ സ്ത്രീ കളത്തിലെത്തി ഉറഞ്ഞാടും. സർപ്പങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രബല വിശ്വാസങ്ങളിൽ സർപ്പം തുള്ളലിന് അഭേദ്യമായ സ്ഥാനം തന്നെയുണ്ട്.

കളമെഴുത്തിന്റെ ഐതീഹ്യം




കളമെഴുത്തിന്റെ ഐതീഹ്യം

പണ്ട് രാക്ഷസവരംശം വിഷ്ണു ചക്രത്താല്‍ നശിച്ചകാലം നാലു രാക്ഷസസ്ത്രീകള്‍ പാതാളത്തില്‍ ചെന്ന് ഒളിച്ചിരുന്നു. അതില്‍ ഒരു രാക്ഷസി ബ്രഹ്മാവിനെ തപസുചെയ്ത് രാക്ഷസവംശത്തിന്റ നിലനില്പിനായി തനിക്ക് ഒരു സന്തതിയെ വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താല്‍ ദാരികന്‍ എന്ന പുത്രന്‍ ജനിച്ചു. ദാരികന് യൗവ്വനം ആയപ്പോള്‍ രാക്ഷസവംശത്തിന്റെ അഭിവൃദ്ധിക്കായി ബ്രഹ്മാവിനെ തപസ്സുചെയ്ത് അനേകം വിദ്യായുധങ്ങള്‍ സ്വന്തമാക്കി. ആരാലും വധിക്കപ്പെടരുത് എന്ന വരം വേണ്ടേയെന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ തന്റെ ശക്തിയില്‍ അഹങ്കാരം കൊണ്ട ദാരികന്‍ ആ വരം വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ സ്ത്രീയാല്‍ തന്നെ നീ വധിക്കപ്പെടുമെന്ന് പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് മറഞ്ഞു. ദാരികന്‍ പാതാളത്തില്‍ നിന്നും പുറത്തുവന്നു. ത്രിലോകങ്ങളും കീഴടക്കി. ഭയന്നോടിയ ദേവന്മാരും മുനികളും കൈലാസത്തിലെത്തി ശ്രീപരമേശ്വരനില്‍ അഭയം തേടി. ദാരികന്റെ ദുഷ്ടതകള്‍ കേട്ട് കോപിച്ച പരമശിവന്റെ തൃക്കണ്ണില്‍ നിന്നും ഭദ്രകാളി ഉത്ഭവിച്ചു.

ശ്രീപരമേശ്വരന്റെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം ഭദ്രകാളി അനേകായിരം ഭൂതഗണങ്ങളോടും ഘണ്ഠാകര്‍ണ്ണനോടുമൊപ്പം വേതാളത്തിന്റെ പുറത്തു കയറിച്ചെന്ന് ദാരികനെ പോരിന് വിളിച്ചു. ഭദ്രകാളിയും ദാരികനുമായി ഘോരയുദ്ധം തുടങ്ങി. ദാരികന് പരാജയം ഉണ്ടാകുമെന്നു ഭയന്ന ദാരികപത്‌നി പരമശിവനോട് തന്റെ ഭര്‍ത്താവിനെ രക്ഷിക്കാന്‍ വരം വേണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. ക്ഷിപ്രപ്രസാദിയായ പരമേശ്വരന്‍ തന്റെ നെറ്റിയില്‍ നിന്നും വിയര്‍പ്പ് വടിച്ചു നല്‍കി. ഇത് ആരില്‍ പ്രയോഗിക്കുന്നുവോ അവന്‍ വീണുപോകുമെന്ന് പറഞ്ഞു. വസൂരിയുടെ വിത്താണ് ഭഗവാന്‍ നല്‍കിയത്. ശ്രീപരമേശ്വരന്‍ നല്‍കിയ വിത്തുമായി തിരിച്ച ദാരിക പത്‌നി കണ്ടത് തന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ ശിരസുമായി കോപാക്രാന്തയായി വരുന്ന കാളിയെയാണ്. കോപവും സങ്കടവും കൊണ്ട് ദാരികപത്‌നി വസൂരിയുടെ വിത്ത് ഭദ്രകാളിയുടെ നേരേ എറിഞ്ഞു. ദേവി കുഴഞ്ഞു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഘണ്ഠാകര്‍ണ്ണന്‍ ദേവിയുടെ വ്രണങ്ങള്‍ നക്കിയെടുത്ത് ദേവിയെ അസുഖത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു. ഭഗവതിയെ വിട്ട് ഓടിയെ വസൂരിദേവതയെ ഭദ്രകാളി പിടിച്ചുകൈകാലുകള്‍ ബന്ധിച്ചു. കണ്ണും കാതും പൊടിച്ചു. തന്നെ വധിക്കരുതെന്ന് അപേക്ഷിച്ച വസൂരിമാലയെ ദേവി തന്റെ അധീനതയിലാക്കി. അന്നുമുതല്‍ ഭദ്രകാളിയുടെ കീഴിലാണ് വസൂരിദേവത. കോപാക്രാന്തയായി വേതാളത്തിന്റെ പുറത്ത് പാഞ്ഞുവരുന്ന ദേവിയുടെ കോപം ശമിപ്പിക്കാന്‍ ഈ രൂപം കാണണമെന്ന് പരമേശ്വരന്‍ സുബ്രഹ്മണ്യനോട് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചതനുസരിച്ച് കൈലാസ കവാടത്തില്‍ വര്‍ണ്ണപ്പൊടികള്‍ കൊണ്ട് കളം വരച്ചു. ഇതാണ് ആദ്യകളം എന്നാണ് ഐതീഹ്യം. ദേവിയുടെ ഈ രൂപമാണ് വടക്കുപുറത്തു പാട്ടിന് വരയ്ക്കുന്നത്. പുതുശ്ശേരി കുറുപ്പന്മാരാണ് കളം വരയ്ക്കുന്നത്. ദേവിയുടെ ഈ രൂപം വരച്ച് ആരാധിക്കുന്നത് നാടിനും നാട്ടുകാര്‍ക്കും ശ്രേയസ്‌കരമാണ്.

സര്‍പ്പം തുള്ളല്‍ / പാമ്പിന്‍കളം




സര്‍പ്പം തുള്ളല്‍ / പാമ്പിന്‍കളം

ഗൃഹത്തിലും നാട്ടിലും ഉണ്ടാകുന്ന പല ദൌര്‍ഭാഗ്യങ്ങള്‍ക്കും രോഗങ്ങള്‍ക്കും സര്‍പ്പദേവതയുടെ കോപമാണെന്ന് കരുതി അതിനു പ്രതിവിധിയായി നടത്തുന്ന അനുഷ്ഠാനമാണ് സര്‍പ്പം തുള്ളല്‍. സര്‍പ്പപ്പാട്ട്, പാമ്പിന്‍കളം, നാഗപ്പാട്ട് എന്നീ പേരുകളില്‍ അറിയപ്പെടുന്നു. സര്‍പ്പകോപത്തിനു പ്രതിവിധിയായും, ഐശ്വര്യം കൈവരുത്തുവാനുമായി സര്‍പ്പക്കാവുകളില്‍വെച്ച് നാഗക്കളവും പാട്ടും നടത്തുന്നു. ഭൂമിയുടെ അധിപനായ നാഗങ്ങളെ പ്രസാദിപ്പിക്കാന്‍ പലതറവാടുകളിലും സര്‍പ്പം തുള്ളല്‍ വഴിപാടായി നടത്താറുണ്ട്‌. കന്നി, തുലാം, കുംഭം, മേടം തുടങ്ങിയ മാസങ്ങളിലാണ് സര്‍പ്പം തുള്ളല്‍ നടത്തുന്നത്. സര്‍പ്പം തുള്ളലിന് കാര്‍മ്മികത്വം വഹിക്കുന്നത് പരമ്പരാഗതമായി പുള്ളുവര്‍ സമുദായങ്ങളാണ്.

നാഗക്കളം എഴുതുന്നതിനു മുമ്പ് കളം കുറിക്കുക എന്നൊരു ചടങ്ങുണ്ട്. എഴുടിവസത്തിനു മുമ്പ് കളത്തിനുവേണ്ട സാധന സാമഗ്രികളുടെ ചാര്‍ത്ത് കുറിക്കുന്നു. വീട്ടുമുറ്റത്തോ സര്‍പ്പക്കാവിലോ ഇട്ട പന്തലില്‍ പാലക്കൊമ്പ്, കുലവാഴ, എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കും. ത്രിസന്ധ്യകഴിഞ്ഞാല്‍ പന്തലിന്റെ കന്നി മൂലയില്‍ ഗണപതി പൂജ നടത്തുന്നു. അതിനുശേഷമാണ് കളമെഴുത്ത് തുടങ്ങുന്നത്. മഞ്ഞള്‍പ്പൊടി, അരിപ്പൊടി, കരിപ്പൊടി, വാകപ്പൊടി എന്നിവയാണ് കളമെഴുതാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന വസ്തുക്കള്‍. കണ്ണന്‍ ചിരട്ടയില്‍ പൊടി നിറച്ചശേഷം നിലത്ത് തട്ടിതട്ടിയാണ് കളം വരക്കുന്നത്. പ്രഭാതത്തില്‍ തുടങ്ങുന്ന കളമെഴുത്ത് ഉച്ചയാകുന്നതോടെ പൂര്‍ത്തിയാകും. ഏഴരവെളുപ്പിന് മുന്‍പ് എല്ലാ ചടങ്ങുകളും പൂര്‍ത്തിയാക്കണം എന്നാണ് പ്രമാണം. രാഹുകാലത്ത് ചടങ്ങുകള്‍ ആരംഭിക്കാറില്ല. ചുറ്റി പിണഞ്ഞിരിക്കുന്ന രണ്ട് നാഗങ്ങളെയാണ് ചെറുതായ കളത്തില്‍ ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. നാഗഫണം കിഴക്ക് വരുന്ന രീതിയിലാണ് വരയ്ക്കുന്നത്.


സര്‍പ്പം തുള്ളല്‍ നടത്തുന്ന തറവാടുകളില്‍ അവിടുത്തെ മുതിര്‍ന്ന സ്ത്രീ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കും. ഇവരെ സഹായിക്കാന്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയും, ആണ്‍കുട്ടിയും ഉണ്ടാകും. 'കാപ്പും, കന്യാവും' എന്നാണ് ഇവരെ വിളിക്കുന്നത്. സാധാരണയായി പന്ത്രണ്ട് വയസ്സിനു താഴെയുള്ള ബാലികാബാലന്മാരെയാണ് ഇതിനു തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ഒമ്പത് ദിവസത്തെ വ്രതം എടുത്തു വേണം കര്‍മ്മത്തിനു തയ്യാറാവാന്‍. കൈയ്യില്‍ മഞ്ഞള്‍ കഷ്ണം ചേര്‍ത്ത ചരട് കെട്ടുന്നതോടെ കാപ്പും, കന്യാവും കര്‍മ്മികളാകുന്നു. പട്ടും മഞ്ഞളും ചാര്‍ത്തിയ വിളക്കിന് മുമ്പില്‍ നാഗങ്ങള്‍ക്ക്‌ നൂറും പാലും നല്‍കുന്നു. പുള്ളുവന്‍പ്പാട്ട് ആരംഭിക്കുമ്പോള്‍ കവുങ്ങില്‍ പൂക്കില കൈയ്യില്‍ തിരുകി കാപ്പും കന്യാവും കളത്തില്‍ ഇരിക്കും. കളമെഴുതി ആവാഹിച്ചു സര്‍പ്പങ്ങള്‍ പ്രവേശിക്കുന്നതോടെ ഇവര്‍ കലികയറി പൂക്കുല കുലുക്കി പുള്ളുവന്‍ പാട്ടിനൊത്ത് തുള്ളും. തറവാട്ടിലെ കന്യകമാരും ഇതില്‍ പങ്കുചേരും. പാട്ടിന്റെ ദ്രുതാവസ്ഥയില്‍ കന്യകമാര്‍ നാഗങ്ങളായി ആടി കളം മായ്ക്കുന്നു. ഇതോടുകൂടി കളമെഴുത്ത് പാട്ടും അവസാനിക്കുന്നു. പാട്ടിനൊത്ത് കളം മായ്ക്കാതിരുന്നാല്‍ പൂജ ഫലിച്ചിട്ടില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം. അപ്പോള്‍ വീണ്ടും ചടങ്ങുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു

2018 ജൂലൈ 3, ചൊവ്വാഴ്ച

നാഗപഞ്ചമി




നാഗപഞ്ചമി

ശ്രാവണമാസത്തിലെ (കര്‍ക്കടക മാസം) ശുക്ലപക്ഷത്തില്‍ വരുന്ന പഞ്ചമിയാണ് നാഗപഞ്ചമി. ആസ്തികമുനി നാഗരക്ഷചെയ്തത് നാഗപഞ്ചമിക്കാണെന്നും അന്ന് പൂജ നടത്തിയാല്‍ നാഗങ്ങള്‍ അത്യധികം ആഹ്ലാദിക്കുമെന്നും പുരാണങ്ങള്‍ പറയുന്നു. കാളിയ സര്പ്പ ത്തിനു മേല്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ നേടിയ വിജയത്തിന്റെ അനുസ്മരണമായും ഈ ദിനം കൊണ്ടാടുന്നു. നാഗങ്ങള്ക്ക് ‌ അബദ്ധത്തില്‍ മുറിവേറ്റാലോ എന്ന് കരുതി കൃഷിപണി ചെയ്യാതെയാണ് വടക്കേ ഇന്ത്യക്കാര്‍ നാഗപഞ്ചമി വ്രതം നോക്കുന്നത്. സര്പ്പ്പ്രീതിക്കുവേണ്ടി ഇന്നേ ദിവസം നാഗങ്ങളെ പൂജിക്കുന്നു. സര്‍പ്പക്കളമെഴുതിയും, പാട്ടുപാടിയും ഊഞ്ഞാലാടിയും ഈ ഉത്സവം ആഘോഷിക്കും. പൂര്‍ണ്ണമായും ഉപവസിച്ച് നാഗ തീര്ത്ഥജത്തിലോ, നദികളിലോ സ്നാനം ചെയ്ത് നാഗങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന മാളങ്ങള്ക്ക് മുന്നില്‍ നൂറും പാലും സമര്പ്പിക്കുന്നു. പഞ്ചമിദിവസം നാഗങ്ങളെ പാലില്‍ കുളിപ്പിക്കുന്നവര്‍ക്കും അഷ്ടനാഗങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹവും ഐശ്വര്യവും കരഗതമാകും. നാഗപഞ്ചമി ദിവസം പാലഭിഷേകം, പാല്നിവേദ്യം എന്നിവ നടത്തിവരുന്ന ഗൃഹങ്ങളില്‍ സര്പ്പലഭയമുണ്ടാവില്ല.

നാഗാരാധന കേരളത്തില്‍.



നാഗാരാധന കേരളത്തില്‍.
പരശുരാമനാണ് കേരളത്തില്‍ നാഗാരാധനയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചതെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. കേരളസൃഷ്ടി നിര്‍വഹിച്ചപ്പോള്‍, അവിടം വാസയോഗ്യമാകണമെങ്കില്‍ സര്‍പ്പശല്യം ഇല്ലാതാക്കണമെന്നും ജലത്തിലെ ലവണാംശം ഒഴിവാക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും കണ്ടെത്തിയത്രെ. അതിനായി അനന്തനെയും വാസുകിയെയും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തിയ പരശുരാമന്‍, ഭൂമിയുടെ രക്ഷകരും കാവല്‍ക്കാരുമെന്നനിലയില്‍ സര്‍പ്പങ്ങളെ പൂജിക്കുകയും അവര്‍ക്ക് പ്രത്യേക വാസസ്ഥാനം നല്കുകയും ചെയ്യാമെന്ന് ഉറപ്പുകൊടുത്തുവത്രെ. പകരം സര്‍പ്പങ്ങള്‍ ഉച്ഛ്വാസവായുകൊണ്ട് ജലത്തിലെ ലവണാശം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു എന്ന് ഐതിഹ്യം പറയുന്നു.
പ്രാചീനകേരളം അഹിഭൂമി (നാഗങ്ങളുടെ നാട്), നാഗലോകം 
എന്നൊക്കെയാണ് പല തമിഴ്-സംസ്കൃതകൃതികളിലും പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടുകാണുന്നത്. മുന്‍പറഞ്ഞ ഐതിഹ്യങ്ങളാകാം ഇത്തരം പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ക്കു പിന്നില്‍. ശക്തമായ നാഗാരാധനാപാരമ്പര്യം കേരളത്തിലെ ആരാധനേതര രംഗങ്ങളിലും സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുള്ളതായി കാണാം. സര്‍പ്പഫണത്താലി, സര്‍പ്പരൂപം കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയ വളകള്‍ തുടങ്ങിയ ആഭരണങ്ങളും ചില വേഷവിധാനങ്ങളും ഇതിനുദാഹരണം. കേരളീയ ബ്രാഹ്മണര്‍ പത്തിയും വാലുമുള്ള (പാമ്പിന്റെ ആകൃതി) കുടുമയാണ് സ്വീകരിച്ചതെന്ന വസ്തുത ഇതിനു തെളിവാണ്. മിക്ക ഹൈന്ദവത്തറവാടുകളിലും ഒരു ഭാഗത്ത് സര്‍പ്പക്കാവ് ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം. ഇവിടങ്ങളില്‍ സന്ധ്യാവിളക്കുവയ്ക്കുക പതിവായിരുന്നു.
കേരളത്തിലെ പ്രധാന നാഗാരാധനാക്ഷേത്രങ്ങള്‍.
കേരളത്തില്‍ വളരെയധികം സര്‍പ്പാരാധനാകേന്ദ്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും പ്രധാനപ്പെട്ടവ പാമ്പുമ്മേക്കാവും മണ്ണാറശാലയും വെട്ടിക്കോടും ആമേടയുമാണ്. സര്‍പ്പങ്ങളും ഉപദേവതകളുമായി അനേകം വിഗ്രഹങ്ങള്‍ ഇവിടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

അറിഞ്ഞും അടുത്തും അച്ഛനൊപ്പം

അറിഞ്ഞും അടുത്തും അച്ഛനൊപ്പം
അമ്മയ്ക്ക് എല്ലാം വാവിട്ടു കരഞ്ഞ് തുറന്നു പറയാം.അച്ഛന് വാത്സല്യത്തോടെ എല്ലാം നെഞ്ചിലൊതുക്കാം.അച്ഛന്‍ വാവിട്ട് ഉറക്കെ കരഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുപക്ഷേ ഈ ലോകം തന്നെ മാറിപ്പോയേക്കാം.അതുകൊണ്ടാവണം ഈ നെഞ്ചിലൊതുക്കം അച്ഛന് വരദാനമായികിട്ടിയത്.ഇങ്ങനെയൊക്കെ എല്ലാമക്കളും ഒരുനിമിഷം ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.അമ്മ എല്ലാമാണെന്നു പറയുമ്പോഴും അച്ഛന്‍ എല്ലാമാകാതായിപ്പോകുന്നില്ലല്ലോ.ഇന്ന് അച്ഛന്‍ദിനം. അച്ഛനും മക്കളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും കുടുംബത്തിലെ അച്ഛന്‍ സാന്നിധ്യവുമൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ തീരാത്ത കഥക്കൂടാണ്.പിതൃസങ്കല്‍പ്പത്തെക്കുറിച്ചാകട്ടെ പിന്നെയുമുണ്ട് അത്ര തന്നെയും.ബന്ധങ്ങള്‍ക്കു കൂടുതല്‍ ഇഴയടുപ്പമുള്ള ഇന്ത്യയില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിന്റെ രസമുകുളം കൂടും.നമ്മുടെ വേദേതിഹാസങ്ങളിലും മറ്റും പിതൃസ്വരൂപത്തിനു നല്‍കിയിട്ടുള്ള വിശേഷണങ്ങളും മഹത്വവുമൊക്കെ അനവദ്യസുന്ദരമാണ്.പിതാവിനായി മക്കള്‍ ഉഴിഞ്ഞുവെച്ച ജീവിതവും മക്കള്‍ക്കായി പിതാവിന്റെ ത്യാഗ സമ്പത്തുമൊക്കെ അതില്‍ക്കാണാം.പിതാവിന്റെ പ്രതിബിംബമാണ് പുത്രജന്മമെന്നൊരു സങ്കല്‍പ്പമുണ്ട്.മനുഷ്യനില്‍ സ്വരൂപിക്കപ്പെട്ട അച്ഛന്‍പേടിയുടെ ഭാവനാരൂപമാണ് ബ്രാംസ്റ്റോക്കറുടെ ഡ്രാക്കുളയെന്ന് അതിനു പിന്നിലെ മനശാസ്ത്രം തേടിപ്പോയവര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.അത് ഒറ്റപ്പെട്ടൊരു നിരീക്ഷണമാകാം. പിതൃ സങ്കല്‍പ്പം എന്നും പാവനവും പ്രിയപ്പെട്ടതുമാണ്. ഇന്ന് മറവിരോഗം കൂടുതല്‍ അല്ലെന്നുമാത്രമല്ല മറവിതന്നെ രോഗമായും ഓര്‍മയെക്കാള്‍ മറവികൂടുതലായും തീരുന്ന ഇന്നത്തെ ചുറ്റുപാടില്‍ വേണ്ടപ്പെട്ടതുപോലും നിര്‍ബന്ധമായി ഓര്‍മിപ്പിക്കേണ്ടിവരുന്നതില്‍ വൈരുധ്യം ഉണ്ടാവാം.അങ്ങനെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു ഓര്‍മിപ്പിക്കേണ്ടതാണോ അച്ഛനനുഭവം എന്നുമാകാം.ഇരിക്കട്ടെ,അച്ഛനും മക്കള്‍ക്കും വാത്സല്യംകൊണ്ട് അവരവരെത്തന്നെ വിചാരണ ചെയ്യാമല്ലോ.കുറഞ്ഞുപോയെന്നു തോന്നുന്ന സ്‌നേഹം അധികമാക്കാനും ഉള്ളതു തരിമ്പും കുറയാതെ നിലനിര്‍ത്താനും കഴിയുമല്ലോ. കരുതലും ജാഗ്രതയും നല്‍കുന്ന സുരക്ഷയുടെ കാവലാണ് അച്ഛന്‍. അമ്മയുടെ തണലില്‍ അച്ഛന്റെ സുരക്ഷ.അച്ഛനുണ്ടെങ്കില്‍ ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തോളം പോകാമെന്ന ധൈര്യം.എപ്പഴും അമ്മയോടൊപ്പമായ മക്കള്‍ അച്ഛന്‍ വരാന്‍ വഴിക്കണ്ണുമായി കാത്തിരിക്കും.അച്ഛനൊപ്പമേ ഉണ്ണൂ...കിടക്കൂ,അച്ഛന്റെ നെഞ്ചില്‍ ചൂടുപറ്റി.ഭൂമിയിലെ ഏതുമക്കള്‍ക്കും കുഞ്ഞുന്നാളില്‍ ഉള്ളതാണ് ഇത്തരം അച്ഛനനുഭവം.ഈ അനുഭവമണ്ണില്‍ വേരാഴ്ത്തി വളര്‍ന്ന് മക്കളില്‍ വടവൃക്ഷമാകുന്നതാണ് അച്ഛന്‍.
പണ്ടെത്തെ മക്കള്‍ക്ക് അരുതാത്തതു ചെയ്യാതിരിക്കാന്‍ മുന്നറിയിപ്പു നല്‍കുന്ന അതിര്‍ത്തിപ്പേടികൂടിയായിരുന്നു അച്ഛന്‍.അച്ഛന്‍ പിണങ്ങും..വഴക്കുപറയും...തല്ലും എന്നൊക്കെ.മക്കളെ ചൊല്ലുവിളിക്കു വളര്‍ത്താന്‍ ഇത്തരം ഭയപ്പെടുത്തലുകള്‍ വേണമെന്നു കരുതിയിരുന്നു അന്നത്തെ ചില പിതാക്കന്മാര്‍.ചിലര്‍ വഴക്കു പറഞ്ഞതിനും തല്ലിയതിനുമൊക്കെ മക്കളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നത് അവരുടെ ഇഷ്ടവിഭവങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കൊടുത്താണ്.ചില തെറിപ്പന്മാരായ മക്കള്‍ ഇത്തരം ഇഷ്ടങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കാന്‍ തല്ലുകൊള്ളേണ്ട കുസൃതികളൊക്കെ ഒപ്പിക്കുമായിരുന്നു.എന്നാല്‍ പലര്‍ക്കും ഏറ്റവും വലിയ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു അച്ഛന്‍. കാലം മാറിയപ്പോള്‍ അച്ഛനും മക്കളും തമ്മിലുളള ബന്ധങ്ങള്‍ക്കു ഉലച്ചില്‍ തട്ടിയില്ലെങ്കിലും മനോഭാവങ്ങളില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.പഴയ അച്ഛന്‍പേടി കുറവാണ് പുതുതലമുറയ്ക്ക്. അച്ഛനെ കൂട്ടുകാരനായി കാണാനാണു താല്‍പര്യം.കാര്യങ്ങള്‍ പരസ്പരം തുറന്നു പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ഈ സൗഹൃദംകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്.ഇത്തരമൊരു തുറന്ന സൗഹൃദമോ തുറന്നു പറച്ചിലോ അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അച്ഛനോടുള്ള ബഹുമാനം ഉലയാതിരിക്കാന്‍ അകലംപാലിച്ചിരുന്നുവെന്നും വേണമെങ്കില്‍ പറയാം.എന്തെങ്കിലും പരിഭവമോ പിണക്കമോ അകല്‍ച്ചയോ അച്ഛനും മക്കള്‍ക്കുമിടയിലുണ്ടെങ്കില്‍ അതു മറന്നും പൊറുത്തും ഇല്ലാതാക്കണം. ഈ ദിവസം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് കൂടുതല്‍ അറിഞ്ഞും അടുത്തും അച്ഛനൊപ്പം നില്‍ക്കാനാണ്.

അനന്ത നാഗമഹാത്മ്യം



അനന്ത നാഗമഹാത്മ്യം
🌹
നാഗദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അനന്തന്റെ മഹത്വത്തെപ്പറ്റി വിഷ്ണുപുരാണത്തിൽ പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.പാതാളത്തിന്റെ അന്തർഭാഗത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ തമോഗുണസ്വരൂപമായ ഒരു ശരീരമുണ്ട്.അതിന്റെ ഗുണങ്ങളെ വർണ്ണിക്കുവാൻ ആരാലും സാദ്ധ്യമല്ല.ദേവന്മാരും ഋഷിവര്യന്മാരും പൂജിക്കുന്ന ആ ദേവനെ സിദ്ധന്മാർ അനന്തൻ എന്നു പുകഴ്ത്തി പറയുന്നു. അനന്തന് ആയിരം ശിരസ്സുകള്.സ്പഷ്ടമായി കാണാവുന്ന സ്വസ്തിക ചിഹ്നം അനന്തന്റെ ശിരസ്സിനെ ശോഭിപ്പിക്കുന്നു.ഓരോ ശിരസ്സിലും കാണുന്ന അമൂല്ല്യരത്നങ്ങൾ നാല് ദിക്കുകളേയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.ലോകനന്മയ്ക്കായി അനന്തമൂർത്തി അസുരന്മാരെയെല്ലാം നിഷ്ക്രിയരാക്കി തീർക്കുന്നു.മദം കൊണ്ട് എപ്പോഴും ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന കണ്ണുകളോടു കൂടിയവനും മദോന്മത്തനും നീലവസ്ത്രമണിഞ്ഞവനും വെളുത്തഹാരം ധരിച്ചിരിക്കുന്നവനുമായ അനന്തൻ മേഘമാല ചാർത്തിയതും ഗംഗാ പ്രവാഹത്താൽ അലങ്കരിച്ചതുമായ മറ്റൊരു കൈലാസ പർവ്വതത്തെപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്നു.നീലനിറത്തിലുള്ള അംഗവസ്ത്രം അണിയുന്ന അനന്തന്റെ മാറിൽ വെളുത്ത മുത്തുഹാരം പ്രശോഭിക്കുന്നു.ഒരു കൈയിൽ കലപ്പയും മറ്റേകൈയിൽ ഇരുമ്പുലക്കയും ധരിച്ചിരിക്കുന്ന അനന്തനെ ശ്രീദേവിയും വാരുണീദേവിയും സേവിക്കുന്നു.കൽപ്പാന്തകാലത്ത് സങ്കർഷണമൂർത്തിയായ രുദ്രൻ,അനന്തനിലൂടെ വിഷാഗ്നി ജ്വാലയായി ആവിർഭവിച്ച് മൂന്നുലോകങ്ങളേയും സംഹരിക്കുന്നു.സകല ദേവന്മാരും പൂജിക്കുന്ന ആ ആദിശേഷൻ ഭൂമണ്ഡലത്തെ ഒരു കിരീടം പോലെ ശിരസ്സിൽ ധരിച്ചു കൊണ്ട് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. അനന്തന്റെ ബലം, പ്രതാപം സ്വരൂപം ആകൃതി എന്നിവ വർണ്ണിക്കുവാനോ അവ മനസ്സിലാക്കുവാനോ ദേവന്മാർക്കു പോലും സാദ്ധ്യമല്ല.
അനന്തന്റെ വാസസ്ഥലമായ പാതാളത്തെപ്പറ്റി ചില വിവരങ്ങൾ ദേവി ഭാഗവതം അഷ്ടമ സ്കന്ദത്തിൽ കാണുന്നു.പാതാളത്തിന്റെ മൂലസ്ഥാനത്ത് അനന്തൻ എന്ന പേരോടു കൂടിയ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്. ഇതിന് മുപ്പതിനായിരം യോജന വിസ്താരമുണ്ട്.അനന്തന് സങ്കർഷണൻ എന്നു കൂടി പേരുണ്ട്.മറ്റുള്ള നാഗശ്രേഷ്ഠന്മാർ ഭക്തിയോടു കൂടി അനന്തന്റെ പാദങ്ങളിൽ സാഷ്ടാംഗ പ്രണാമം ചെയ്തു കൊണ്ട് വർത്തിക്കുന്നു.
അഷ്ടനാഗങ്ങളിൽ പ്രധാനിയാണ് അനന്തൻ അന്ത്യമില്ലാത്തത് എന്നാണ് പേരിന്റെ അർത്ഥം.അനന്തൻ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അംശാവതാരമാണ്.സപ്തസാഗരങ്ങളിൽ ഒന്നായ പാലാഴിയിൽ അനന്തൻ കിടക്കുന്നു. വിഷ്ണു അനന്തനാകുന്ന ശയ്യയിൽ ശയിക്കുന്നു
നാഗമാതാവ് കദ്രുവും ഗരുഡമാതാവ് വിനതയും തമ്മിൽ മത്സരം നടക്കുമ്പോൾ അനന്തൻ അതിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി ഗന്ധമാദനം,ബദരികാശ്രമം എന്നിവിടങ്ങളിൽ തപസ്സു ചെയ്തു. ബ്രഹ്മദേവന്റെ നിർദേശാനുസരണം അനന്തൻ ആയിരം ഫണങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ താങ്ങി നിർത്തുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.ആസുരതയുടെ തപശക്തിയെ അനന്തൻ തന്റെ രത്നകിരീടത്തിലെ ശോഭകൊണ്ട് ഭേദിക്കുന്നു.ലാംഗലം,മൂസലം എന്നീ ആയുധങ്ങൾ അനന്തനുണ്ട്.അനന്തന്റെ ഫണത്തിൽ സ്വസ്തിക് ചിഹ്നം ഉണ്ട്
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് സത്തമാത്രമായ നിർഗുണബ്രഹ്മം കൊണ്ടാണ് ബാക്കിയുള്ള മുക്കാൽ പങ്ക് ചൈതന്യ സ്വരൂപമായ ബ്രഹ്മവും
ഇങ്ങനെ ശേഷിക്കുന്നതിനെ "ശേഷൻ "എന്നു വേദങ്ങൾ ഘോഷിച്ചു.അങ്ങനെയാണു നാഗരാജാവായ അനന്തന് ആദിശേഷൻ എന്ന പേര് കിട്ടിയത്.അനന്തന്റെ പുറത്ത് ശയിക്കുന്നതിനാൽ "വിഷ്ണു ഭഗവാൻ" "ശേഷശായി" ആയി.ആദിമധ്യാന്തരഹിതവും നാശരഹിതവുമായ "ബ്രഹ്മസങ്കൽപ്പം" എന്ന് തിരിച്ചറിയണം.ആത്മസ്വരൂപമായ "തുര്യൻ" സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മകാരണങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചും രക്ഷിച്ചും ലയിപ്പിച്ചും ഇരിക്കുന്ന പ്രാണന്റെ അവസ്ഥയാണ്.ഇതിന് "ഗൂഢ പാദ" നെന്നാണ് പറയാറ്."ഗൂഢപാദം" ചുരുക്കത്തിൽ നാഗമെന്നാൽ പരമാത്മാവ് തന്നെ. അജ്ഞാനമാകുന്ന പുറംചട്ട ഇടയ്ക്കിടെ പുറത്തു കളയുന്ന നിർമുക്തനായ ശ്രേഷ്ഠ തയുടെ പ്രതീകമാണ് അനന്തൻ.

ബ്ലോഗ് ആര്‍ക്കൈവ്